Europejska Konwencja Praw Człowieka nie przewiduje wyraźnie prawa do łączenia rodzin. Skutkuje to stwierdzeniem niedopuszczalności skarg cudzoziemców domagających się prawa wjazdu na terytorium danego państwa w celu połączenia z rodziną. Trybunał podkreślał, że Państwo ma prawo do kontrolowania wjazdu cudzoziemców na swoje terytorium. Odmowa prawa może doprowadzić do naruszenia innego prawa tj. art 8 EKPC prawo jednostki do poszanowania życia rodzinnego. Zatem czy wobec braku expressis verbis wyrażonego prawa jednostki do połączenia rodziny odpowiednie implikacje w sprawie zezwalania na wjazd bliskich mogą powstać na tle konwencyjnych zobowiązań ( pozytywnych ). Koncepcja poszanowania nie jest zdefiniowana gdyż nie ma charakteru abstrakcyjnego i będzie zależało od okoliczności konkretnej sprawy. Punktem wyjścia jest zbadanie czy nie jest możliwe prowadzenie przez cudzoziemców życia rodzinnego w innym miejscu na terytorium innego państwa. Przeprowadzenie testu elsewhere polega na zbadaniu czy w danej sprawie istnieją niedające się przezwyciężyć przeszkody, natury prawnej lub praktycznej, dla prowadzenia życia rodzinnego w innym miejscu. Ponadto bierze się pod uwagę, czy dziecko dorastało w środowisku kulturalnym i językowym swojego kraju pochodzenia, czy zna język państwa przyjmującego, czy ma jakichkolwiek krewnych w państwie pochodzenia, czy można rozsądnie wymagać od rodziców powrotu do tego kraju. Ograniczenia w zakresie łączenia powinny respektować zasadę proporcjonalności i konieczności. Trybunał stawia wysokie wymagania i muszą zaistnieć naprawdę wyjątkowe okoliczności, aby odmowa zezwolenia na połączenie rodziny cudzoziemca na terytorium państwa członkowskiego Rady Europy została uznana za uchybienie zobowiązaniom pozytywnym.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz